Rasbeschrijving:
De Airedale Terrier werd voor het eerst gezien in 1760 in Noord Wales. Sinds 1884 werd hij erkend als Airedale Terrier. De Airedale Terrier is een kruising tussen de Old English Broken-haired Terrier met de Otterhound. Hij wordt wel de 'Koning van de Terriers' genoemd, omdat hij de grootste van de Terriers is. Rond 1760 werd de Airedale Terrier gebruikt voor de jacht op dassen en otters. In Frankrijk wordt de Airedale Terrier nog steeds voor de jacht gebruikt en in de VS gaat hij mee op berenjacht. De Airedale Terrier wordt in veel landen ingeschakeld als politiehond en als blindengeleidehond. In Nederland worden ze gezien als waak- en gezelschapshonden

Kenmerken:
Algemeen: De grootste terrier. Gespierd, actief, tamelijk compact. Zonder spoor van langbenigheid of overdreven lichaamslengte. Hond met een levendige uitdrukking, snel van beweging, altijd alert op de minste beweging. De aard spreekt uit de uitdrukking van de ogen en de dracht van de oren en de staart. Gemakkelijk in de omgang, vol zelfvertrouwen, vriendelijk, moedig en intelligent. Steeds op zijn hoede, niet agressief, maar onbevreesd.
Kleur: Rug-, croupe, ribben-en lendepartij, nek en bovenkant van de staart zwart of grijs. Alle andere gedeelten taankleurig. Oren meestaldonkerder; een donkere aftekening kan voorkomen rond de hals en op de zijden van de schedel. Enige witte haren tussen de voorbenen zijn toegestaan.
Hoofd en schedel: Schedel: lang en vlak, tussen de oren niet te breed; naar de ogen toe iets versmallend. Goede verhouding, in lengte geen verschil tussen schedel en voorsnuit; geen rimpels. Stop nauwelijks waarneembaar; wangen vlak, niet vol. Voorsnuit voor de ogen goed opgevuld, geen holle neusrug en direct onder de ogen niet ingevallen; fijn gebeitelde vorm, daardoor niet wigvormig of gewoon. Boven- en onderkaken: diep, krachtig, sterk en gespierd, want een sterke voorsnuit is zeer gewenst. Geen overdreven ontwikkelde kaken, waardoor de wangen opvallen of bol lijken; overdreven wangen mogen niet. Goed aangesloten lippen. Zwarte neusspiegel. Gebit: sterke tanden, sterke kaken. Bij voorkeur een recht op de kaken geplaatst schaargebit. Oren: V-vormig, zijwaards gedragen, klein , maar passend bij de hond .Ogen: Donker van kleur, klein, niet uitpuilend, levendig, intelligente terrieruitdrukking.
Staart: Hoog aangezet en vrolijk gedragen, maar niet over de rug gekruld. Van voldoende kracht en substantie. Gewoonlijk ingekort. Punt ongeveer gelijk met de top van de schedel.
Voeten: Klein, rond en compact, met goed dikke voetkussens en matig gebogen tenen; Niet naar binnen of naar buiten gedraaid.
Beharing:De vacht is hard, stug en glad aanliggend. De hond heeft vaak een tankleurige kleur met een zwart of zwart-Grizzle zadel.
Schofthoogte: De reuen mogen een schouderhoogte hebben van 58 tot 61 cm hebben, bij teven varieert deze hoogte van 56 tot 59 cm.

Aard:
Hard voor zichzelf, moedig, trouw aan eigen mensen, maar ook eigenwijs, speels, waaks, actief, intelligent en volhardend. De Airdale terrier blaft relatief weinig

Verzorging:
De Airdal Terrier heeft in regel niet veel borstel-en kambeurten nodig. De vacht moet ongeveer tweemaal per jaar geplukt worden, maar showhonden hebben een intensievere vachtverzorging nodig. Mocht het nodig zijn, dan knipt u het teveel aan beharing tussen de voetzolen weg.

Opvoeding:
De Airdale Terrier is intelligent genoeg om snel door te hebben wat er van hem verlangd wordt. Probeer de training zo afwisselend mogelijk te maken, want als de hond steeds weer hetzelfde commando moet opvolgen, wordt hij koppig. Hij moet de oefening echt een uitdaging vinden. Airdale Terriers kunnen met de juiste baas erg goed presteren in de diverse takken van de hondensport, zelfs in de africhting.

Sociale aanleg:
Over het algemeen gaan Airdale Terries goed om met katten en andere huisdieren, en met kinderen zijn ze erg geduldig. Ten opzichte van andere kan de Airdale wat dominant zijn, maar dit is ook onafhankelijk van de opvoeding en de hond in kwestie..

Beweging:
De Airdale Terrier heeft een gemiddelde behoefte aan beweging nodig. Driemaal daags een blokje om met daarnaast wat spelen in de tuin voor voldoende lichaamsbeweging. De honden zijn normaal gesproken dol op balspelletjes, zwemmen en apporteren, en kunnen als ze eenmaal zijn uitgegroeid prima naast de fiets lopen.